FRDO CFDD

FEDERALE RAAD VOOR DUURZAME ONTWIKKELING

Jaarforum 2009 | Sustainable New Deal

Start date / end date: 
16/11/2009 - 09:15

Een Sustainable New Deal voor België

 

FORUM FRDO 16 november 2009

 

Opzet

Sustainable new deal. De financiële en economische crisis waarmee we sinds vorig jaar te kampen hebben, vergt een doordacht beleidsantwoord, zowel op internationaal, nationaal als regionaal niveau.

Geen kortetermijnpolitiek, maar een beleid dat uitgaat van een langetermijnvisie op een koolstofarme economie die de broeikasgasemissies drastisch vermindert, zuinig omspringt met energie en grondstoffen en aandacht heeft voor de sociale impact van onze productie en consumptie. Anders gesteld, een beleid dat de drie dimensies van duurzame ontwikkeling daadwerkelijk integreert.

In die geest pleiten zowel VN-secretaris Ban Ki-Moon, UNEP-directeur Achim Steiner en vele anderen voor een “Green New Deal” als antwoord op de huidige crisis, analoog aan Franklin Roosevelt’s New Deal die het antwoord vormde op de depressie van de jaren ’30 en de naoorlogse groeiperiode inluidde.

De Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling (FRDO) besloot zijn jaarforum in het teken te stellen van dit actuele thema, dat we omschrijven als een “sustainable new deal”, om  duidelijk te maken dat naast de economische en de ecologische ook de sociale dimensie wordt meegenomen. Bedoeling van het forum is het thema wat concreter in te vullen en beleidsvoorstellen te formuleren. Hoe kunnen we evolueren van een urgentiebeleid naar een heropbouw van de economie in duurzame zin?  Wat kunnen we in ons land realiseren, en welke rol kunnen overheden, maatschappelijke organisaties en burgers daarbij op zich nemen?

 

Programma

Tijdens de voormiddag bekijken we het concept “Sustainable New Deal” op internationaal en nationaal vlak. Na een mondiale invulling door Olivier Deleuze (UNEP), gaan Geert Noels (economisch-financieel adviseur en auteur van Econoshock) en Philippe Van Parijs (Hoover leerstoel economische en sociale ethiek, UCLouvain) elk vanuit hun eigen invalshoek nader in op wat een Sustainable New Deal kan inhouden voor ons land. Als afsluiter van de voormiddag is er een panelgesprek waarbij de sprekers ook vragen uit de zaal beantwoorden.

In de namiddag concretiseren we het begrip Sustainable New Deal aan de hand van 3 thema’s: innovatie en technologie, goede praktijken op lokaal niveau, en investeren in een SND. Serge De Gheldere (klimaatambassadeur Al Gore, gastdocent bij Groep T), Amanda Smith (Senior Lecturer in International Studies, Nottingham Trent University, UK) en Raymond Van Ermen (Gedelegeerd bestuurder van European Partners for the Environment (EPE) en van het “European Platform on Finance and Eco-Innovation” ) zullen de respectieve thema’s inleiden, en het publiek kan reageren. Nadien spreekt ook een panel van stakeholders zich uit over de beleidsvoorstellen. Het forum wordt afgesloten door Eerste Minister Herman Van Rompuy.

 

  • 08u30 | onthaal - koffie
Wat houdt een Sustainable New Deal in?
  • 09u10 | Welkomstwoord door de heer Theo Rombouts, voorzitter van de FRDO
  • 09u15 | Openingstoespraak door de heer Paul Magnette Minister van Klimaat en Energie
  • 09u25 | Een Sustainable New Deal op mondiaal vlak door Olivier Deleuze (UNEP) (presentatie)
  • 09u50 | Een Sustainable New Deal in de EU door Jos Delbeke (Europese Commissie - DG Milieu) (presentatie)
  • 10u15 | Een Sustainable New Deal voor België door Geert Noels (presentatie) (economisch-financieel adviseur en auteur van Econoshock) en Philippe Van Parijs (presentatie) (tekst)(Hoover leerstoel economische en sociale ethiek, UCLouvain). Hoe van relanceplannen met sterke en zwakke punten de stap zetten naar een structurele opbouw van een duurzame economie?
  • 11u00 | Pauze - koffie
  • 11u20 | Panelgesprek met de drie voorgande sprekers onder leiding van de moderator. De sprekers reageren op elkaars stellingen, en op reacties van de zaal. Vragen en opmerkingen kunnen eventueel al tijdens de koffiepauze schriftelijk aan de moderator bezorgd worden.
  • 12u20 | Lunch
Beleidsvoorstellen voor een Sustainable New Deal.
  • 13u30 | Investeren in/financieren van een SND, door Raymond Van Ermen (Gedelegeerd bestuurder van European Partners for the Environment (EPE) en van het “European Platform on Finance and Eco-Innovation” )(presentatie)
  • 14u15 | Eco-innovatie en technologie voor een SND, door Serge de Gheldere (klimaatambassadeur Al Gore, gastdocent bij Groep T)(presentatie)
  • 15u00 | Bottom-up naast top-down: een SND op lokaal vlak, door Amanda Smith (Senior Lecturer in International Studies, Nottingham Trent University, UK)(presentatie)
  • 15u45 | Koffiepauze
  • 16u05 | Panel van maatschappelijke actoren, met Rudi Thomaes (werkgeversorganisaties), Claude Rolin (vakbonden), Anne De Vlaminck (milieubeweging) en Els Keytsman (ontwikkelingsorganisaties). Hoe staan de maatschappelijke organisaties tegenover de beleidsvoorstellen die in de drie domeinen geformuleerd werden? Wat zijn de prioriteiten? Hoe kunnen stakeholders zelf bijdragen tot de realisatie van deze beleidsvoorstellen?
  • 16u45 | Slottoespraak door de heer Herman Van Rompuy, Eerste Minister (tekst)
  • 17u00 | Einde

 

Biografie sprekers

  • Paul Magnette | Paul Magnette (° 1971) studeerde politieke wetenschappen en Europese studies aan de ULB (1989-94) en de Universiteit van Cambridge (1994-95). Hij was professor in de politieke wetenschappen en Directeur van het Instituut voor Europese Studies van de ULB (2001-2007). Begin 2007 zette hij de stap naar de politiek: hij nam de voogdij van de PS van Charleroi op zich, en werd Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Gelijke kansen van de Waalse Regering. Eind 2007 stapte hij over naar de Federale regering, als minister van Klimaat en Energie.
  • Olivier Deleuze | Olivier Deleuze (°1954) is landbouwingenieur van opleiding. Hij was directeur van Greenpeace en werkte sinds 1981 voor Ecolo. Hij bekleedde voor die partij twee mandaten als volksveretgenwoordiger, en was van 1999 tot 2003 staatssecretaris voor energie en duurzame ontwikkeling in de regering Verhofstadt I. Sinds 2004 werkt hij als Directeur van de Beleidscel UNEP (United Nations Environment Programme) in Nairobi. 
  • Jos Delbeke | Jos Delbeke (°1956) is sinds 2008 adjunct-directeur-generaal voor Milieu bij de Europese Commissie (DG Milieu) Voorheen was hij als directeur bevoegd voor de sectoren klimaatverandering en luchtkwaliteit bij DG Milieu en was hij nauw betrokken bij de onderhandelingen over het Protocol van Kyoto. Vóór zijn carrière als Europees ambtenaar bij de Commissie werkte Jos Delbeke bij het Internationaal Muntfonds en was hij professor macro-economie aan de Vlaamse economische hogeschool VLEKHO in Brussel.
  • Geert Noels | Geert Noels (°1967) studeerde Economie in Antwerpen en haalde een MBA in Leuven. Hij startte zijn carrière bij Coopers and Lybrand, en werkte vervolgens twee jaar op de studiedienst van het VEV. Vanaf 1994 is hij econoom bij Petercam, en hij werd bestuurder en vennoot van deze instelling.   De afgelopen jaren groeide hij uit tot een bekende columnist en opiniemaker over financiële en economische onderwerpen.  In 2008 verliet hij Petercam en richtte hij de vennootschap Econopolis op. Geert Noels is ook auteur van  “Econoshock”. en een veelgevraagd spreker over economie en beleggen.
  • Philippe Van Parijs | Philippe Van Parijs (1951) is doctor in de filosofie en de sociale swetenschappen. Hij is gewoon hoogleraar aan de Faculteit Economische, sociale en politieke wetenschappen van de Université Catholique de Louvain en is tevens verantwoordelijk - sinds de oprichting in 1991- voor de Leerstoel Hoover, leerstoel m.b.t. economische en sociale ethiek. Sinds 2004 is hij gastprofessor bij de vakgroep Filosofie aan de Harvard University. Hij is mede-oprichter van het Basic Income Earth Network en ontving in 2001 de Francqui-Prijs.
  • Raymond Van Ermen | Raymond Van Ermen (°1949) is sinds 1998 gedelegeerd bestuurder van European Partners for the Environment (EPE) en van het “European Platform on Finance and Eco-Innovation”. Tevens is hij Hij is lid van het Uitvoerend comité van het Sustainable Trade and Innovation Centre (Centrum voor duurzame handel en vernieuwing) in Genève en rapporteur van het “European Permanent Forum of Civil Society addressing European citizenship”. Voorheen was hij Secretaris-generaal van de NGO Inter-Environnement Wallonie en Secretaris-generaal van het European Environmental Bureau.
  • Serge De Gheldere | Serge De Gheldere (°1967) is ingenieur van opleiding. Hij deed in die hoedanigheid aan productontwikkeling in de bedrijfswereld. In 2000 richtte hij “Futureproofed” op, een consultancybureau gericht op de mainstreaming van duurzaamheid in industriële en maatschappelijke processen. In 2006 werd hij één van de klimaatambassadeurs van Al Gore, en stelde hij zowel in eigen land als daarbuiten de slideshow voor waarop “An Inconvenient truth” gebaseerd is. Serge De Gheldere is tevens gastdocent bij Groep T (Leuven).
  • Amanda Smith | Amanda Smith is Senior Lecturer in International Studies aan de Nottingham Trent University in Engeland. Zij doceert en publiceert voornamelijk over thema’s van lokale duurzaamheid, milieu- en klimaatbeleid van steden en gemeenschappen, en is vertrouwd met “bottom-up” strategieën als Transition Towns.
  • Rudi Thomaes | Rudi Thomaes is sinds 2004 gedelegeerd bestuurder van het Verbond van Belgische Ondernemingen.
  • Claude Rolin | Claude Rolin is sinds 2006 algemeen secretaris van de vakbond ACV.
  • Anne De Vlaminck | Anne De Vlaminck is politiek adviseur vanInter-Environnement Wallonie, federatie van de organisaties voor milieubescherming.
  • Els Keytsman | Els Keytsman is sinds 2008 diensthoofd Politieke Dienst van Oxfam-Wereldwinkels.
  • Herman Van Rompuy | Herman Van Rompuy studeerde wijsbegeerte en economische wetenschappen (KUL). Hij is sinds 1973 politiek actief voor CD&V. Van 1982 tot op heden doceert hij aan de Vlaamse Ekonomische Hogeschool van Brussel. Na twee mandaten als minister van Begroting in de jaren ’90, is Herman Van Rompuy Eerste minister van de federale regering sinds december 2008.

 

Inschrijving

  • Inschrijven is gratis maar wel verplicht en kan door te mailen naar mail@frdo-cfdd.be. We vragen u om als onderwerp inschrijving forum 16 november op te geven en in de mail ook uw naam, voornaam, organisatie, adres, telefoon en e-mail te vermelden.

Locatie

  • Het conferentiecentrum Square Brussels (www.square-brussels.com) bevindt zich vlakbij het Centraal Station van de NMBS. Een routebeschrijving en kaartje vindt u hier.
  • Simultane vertaling in 3 talen wordt voorzien (NL, FR, EN).

 

Achtergrondinformatie

 

Een sustainable new deal

Wat is een “sustainable new deal”? In een recent advies omschreef de FRDO het als een “structureel en collectief antwoord op de economisch-financiële crisis, dat onze productie en consumptie herbekijkt rekening houdend met de ecologische uitdagingen, sociale rechtvaardigheid en een performante economie.”

Het gaat dus om een veelomvattend transitieproces, dat zowel overheden als actoren betrekt, en dat de kortetermijnuitdaging van de crisis wil beantwoorden met een geïntegreerd en duurzaam beleid dat ook op langetermijn houdbaar is. Een beleid dat uitgaat van een koolstofarme economie die de broeikasgasemissies drastisch vermindert, zuinig omspringt met energie en grondstoffen en aandacht heeft voor de sociale impact van onze productie en consumptie. Anders gesteld, een beleid dat de drie dimensies van duurzame ontwikkeling daadwerkelijk integreert. Om die reden gebruikt de FRDO de term “sustainable” in plaats van “green” new deal, hoewel sommige voorstellen voor een “green new deal” (zoals die van UNEP, zie hierna) ook de economische, sociale en milieudimensie meenemen.

Een Sustainable New Deal houdt een langetermijnperspectief in, maar dat betekent niet dat het om een toekomstig beleid gaat. De toekomstvisie dient immers richting te geven aan de beleidsantwoorden van vandaag. Want beslissingen die we nu nemen inzake transportinfrastructuur, huisvesting en energievoorziening leggen onze maatschappelijke keuzes voor decennia vast door de levensduur van dergelijke projecten.  Het heeft geen zin vandaag beleidsoplossingen voor te stellen voor economisch herstel op korte termijn die nog grotere problemen voor de toekomst met zich brengen. Zo is het met name niet verstandig de doelstellingen van de EU op het vlak van energie-efficiëntie, hernieuwbare energie en broeikasgasreductie nu terug te schroeven, omdat de kortetermijnbaten die dit eventueel zou kunnen opleveren, op middellange en lange termijn tenietgedaan worden door de kosten die de klimaatveranderingen met zich zullen brengen.

UNEP: Green Economy initiative

Als antwoord op de financiële en economische crisis die we sinds vorig jaar meemaken, werd door diverse instellingen en organisaties gepleit voor een “Green New Deal” zoals hierboven beschreven. Het gaat om een globaal herstelbeleid analoog aan Franklin Roosevelt’s New Deal die het antwoord vormde op de depressie van de jaren ’30 en de naoorlogse groeiperiode inluidde.

In maart 2009  stelde UNEP (United Nations Environment Programme) zijn “Global Green New Deal” voor. UNEP pleitte ervoor om gedurende twee jaar 1% van het globale BBP te besteden een vergroening van de economie, dit is met 750 miljard USD een vierde van het totale bedrag dat wereldwijd besteed wordt aan relancemaatregelen. De doelstelling is op korte termijn de economie weer op gang te krijgen, jobs te vrijwaren en te creëeren en kwetsbare groepen te beschermen. Op middellange termijn moet de Global Green New Deal zorgen voor een houdbare groei, de koolstofafhankelijkheid en de aantasting van het ecosysteem reduceren, en bijdragen tot het halen van de “Millennium Development Goals”. Volgens UNEP is het noodzakelijk dat deze vergroening van de relance-aanpak ondersteund wordt door een wijziging van de beleidsstructuren, zowel nationaal als internationaal.

De fiscale stimuli die UNEP voorstelt, zijn voor wat de industrielanden betreft, in drie prioritaire domeinen onder te brengen: energie-efficiënte gebouwen, duurzame mobiliteit en hernieuwbare energie. Voor landen in ontwikkeling gelden andere priorireiten, zoals maatregelen om de landbouwproductiviteit en drinkwatervoorzieningen te bevorderen. Dit dient gepaard te gaan met beleidshervormingen gericht op het terugschroeven van “perverse” subsidies (bv voor fossiele brandstoffen) en het uitbreiden van subsidies voor een duurzaam energiegebruik, om tot een fiscaliteit te komen die een groene economie ondersteunt. Het nationale beleid dient gestoeld op een effectieve monitoring, volgens de principes van de groene rekeningen. Wat het internationale luik betreft, dient aandacht te gaan naar de handel, ontwikkelingshulp, de prijs van koolstof en technologische overdracht. Het Kopenhagen process zou tot een globale koolstofmarkt moeten leiden, zodat er een beter prijssignaal gegeven wordt. Ook voor ecosysteem-diensten dient een wereldmarkt overwogen.

Meer informatie over de Unep-benadering vindt u op de website http://www.unep.org/greeneconomy/GlobalGreenNewDeal/tabid/1371/language/...

G20 en OESO

Op 2 april 2009 vond in Londen een G-20 top plaats ronde de aanpak van de financieel-economische crisis. Voor die top werd een rapport “Towards a global green recovery” opgesteld door een team wetenschappers onder leiding van Ottmar Edenhofer en Nicholas Stern. Het rapport stelt dat een wereldwijd groen herstelbeleid gunstige economische effecten zou hebben, de klimaatveranderingen zou helpen tegengaan en de energie-onzekerheid en de uitputting van natuurlijke hulpbronnen zou reduceren.

Volgens de auteurs moeten de G-20 landen het voortouw nemen in de strijd tegen de recessie én tegen de klimaatveranderingen. De G-20 staan immers voor driekwart van de mondiale rijkdom, de energieconsumptie en de broeikasgassenuitstoot.  Het rapport roept de G-20 landen op om hun herstelbeleid toe te spitsen op 7 strategische actiedomeinen (de eerste 3 op korte termijn, de volgende op middellange termijn):

1.energie-efficiëntie verbeteren, zowel bij bedrijven, het transport als in de woningsector. Zowel regulerende als economische instrumenten dienen hiertoe aangewend te worden

2.“Climate-proof” infrastructuurwerken: performanter elektriciteitsnetwerken, openbaar transport, multimodaal vrachtvervoer, CO2 pijplijnen 

3.Groene technologie ondersteunen: de financiering van projecten in dit domein faciliteren en handelsbelemmeringen voor deze technologie opheffen

4.Voorbeeldprojecten opstarten op het vlak van koolstofopslag, zonne-energiecentrales, tweedegeneratie-biobrandstoffen en energiesystemen op basis van waterstof.

5.Investeren in onderzoek en ontwikkeling op het vlak van energie-efficiëntie, herniewbare energie en “Carbon Capture & Storage”, ook door het oprichten van durfkapitaalfondsen en een G20 “Energietechnologie Plan”

6.Lage-koolstoftechnologie bevorderen door een globale koolstofmarkt uit te bouwen met een identieke koolstofprijs voor sectoren en landen

7.Coördineren van maatregelen om nationalistische reflexen te vermijden in de herstelprogramma’s

Het volledige rapport  “Towards a global green recovery” vindt u op http://www.pik-potsdam.de/members/edenh/publications-1/global-green-reco...

Twee maanden later publiceerde de OESO een “declaration on green growth” (juni 2009) waarin verschillende van de hierboven vermelde actievoorstellen terug te vinden zijn: zie http://www.olis.oecd.org/olis/2009doc.nsf/LinkTo/NT00004886/$FILE/JT03267277.PDF

Europa

Als reactie op de financieel-economische crisis stelde de Europese Commissie een “European Economic Recovery Plan” voor (COM 2008 (800) van november 2008, zie http://ec.europa.eu/commission_barroso/president/pdf/Comm_20081126.pdf). Dit plan  stelt een aantal EU-maatregelen voor die gecombineerd met het nationale beleid een stimulans moeten vormen voor groei en werkgelegenheid in de Unie. Eén van de doelstellingen van dit Plan is  “Speed up the shift towards a low carbon economy. This will leave Europe well placed to apply its strategy for limiting climate change and promoting energy security: a strategy which will encourage new technologies, create new 'green-collar' jobs and open up new opportunities in fast growing world markets, will keep energy bills for citizens and businesses in check, and will reduce Europe's dependence on foreign energy.” 

Deze aanpak, bekrachtigd door de Europese Raad van december 2008, houdt een aantal acties in – onder meer gericht op een grotere energie-efficiëntie, maar blijft vrij beperkt: een “green new deal” is hier niet aan de orde. De Europese Commissie heeft zich inderdaad niet echt proactief opgesteld wat de aanpak van financieel-economische crisis betreft: het is duidelijk dat het zwaartepunt van het herstelbeleid bij de lidstaten zelf lag en ligt.

In die verschillende herstelplannen van de EU-landen zijn in min of meerdere mate aanzetten te vinden tot een vergroening of verduurzaming van het beleid als antwoord op de crisis, en tot een geïntegreerde aanpak van de verschillende crisissen waarmee we vandaag geconfronteerd worden. Een analyse op dit vlak is onder meer te vinden in  de non-paper van DG Milieu van de Europese Commissie “Green elements from Member States’ recovery plans” (mei 2009, zie 

http://ec.europa.eu/environment/integration/pdf/recovery_plans.pdf). Het Ecolologic Institute van Berlijn stelde in opdracht van ESDN (netwerk duurzame ontwikkeling van de EU) een rapport op met als titel “Economic Stimulus in Europe – Accelerating Progress towards Sustainable Development?”(juni 2009) zie http://ecologic.eu/download/projekte/200-249/221-09/ESDN_Recovery_Report.... Ook daarin komt de “groene dimensie” van het herstelbeleid in een aantal EU-landen aan bod. Verder is een uitgebreide analyse op dit vlak te vinden in  “Economic crisis, Rescue Packages in EU 27 and Renewable Energy”, EREF (February 2009) zie http://www.ren21.net/pdf/Economic_Crises_and_Renewable_Investment_Rescue...).

Het BBP en verder

De discussie over een Green of Sustainable New Deal voor de EU is niet los te zien van het denkproces rond de juiste meetinstrumenten voor het beleid, stelt de Commissie in een recente mededeling: “Toen de Europese Raad het Europees economisch herstelplan bekrachtigde, stelde hij dat de crisis ook een goede gelegenheid is om onze economie een stevige duw in de richting van een koolstofarm en grondstofzuinig systeem te geven. We moeten proberen door onze reactie op de crisis de zwaarst getroffenen en de kwetsbaarsten in de maatschappij te beschermen. Dit betekent dat we veelzijdigere indicatoren moeten hebben dan alleen de groei van het BBP: indicatoren die sociale en milieugerelateerde pluspunten (zoals bevordering van sociale samenhang, toegankelijkheid en betaalbaarheid van basisgoederen en -diensten, onderwijs, volksgezondheid en luchtkwaliteit) en minpunten (zoals meer armoede, meer criminaliteit en uitputting van natuurlijke hulpbronnen) kernachtig samenvatten.”(COM(2009)433, 2.1 van augustus 2009, zie http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2009:0433:FIN:...).

Deze mededeling van de Commissie “Het BBP en verder” kadert in een denkproces dat in november 2007 opgestart werd vanuit de conferentie “Beyond GDP”, georganiseerd door de Commissie samen met het Europees Parlement, de OESO, WWF en de Club van Rome. Recent sloot de Europese Raad (Milieu) zich aan bij dit denkproces, door de Commissie te vragen het BBP aan te vullen met “additional robust, reliable and widely recognised indicators to measure progress towards an eco-efficient economy and to develop, together with Member States, a sustainable development scoreboard by 2010” (Council Copnclusions 21 oktober 2009, zie

http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_Data/docs/pressdata/en/envir/1...

In dezelfde optiek publiceerde de "Commission on the Measurement of Economic Performance and Social Progress", met Joseph Stiglitz als voorzitter, op vraag van de Franse president in september 2009 een rapport om "de grenzen van het BBP als indicator van economische prestaties en sociale vooruitgang te bepalen" : zie http://www.stiglitz-sen-fitoussi.fr/en/index.htm

In eigen land en Nederland  vonden op initiatief van verschillende NGO’s  en verenigingen in 2008 en 2009 conferenties plaats in Tilburg en Antwerpen over meetinstrumenten voor welvaart en de omslag naar een duurzame en solidaire economie. In januari 2010 is een derde conferentie gepland met als titel “Een Fair & Green Deal”: zie  http://www.economischegroei.net/index.php?topic=til2010&style_id=0

Meer informatie

 

Citaten

  • “Together, we face two crises: climate change and the global economy. But these crises present us with a great opportunity—an opportunity to address both challenges simultaneously.Managing the global financial crisis requires massive global stimulus. A big part of that spending should be an investment—an investment in a green future. An investment that fights climate change, creates millions of green jobs and spurs green growth. We need a Green New Deal. (…) We also urgently need a deal on climate change to provide the political, legal, and economic framework to unleash a sustained wave of investment. In short, our response to the economic crisis must advance climate goals, and our response to the climate crisis will advance economic and social goals. | (Ban Ki-Moon, Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, 11 december 2008)
  •  “Het naleven van de op Europees niveau aangegane verbintenissen tegen 2020 en de antwoorden op de huidige economische crisis, bieden de kans om beleid en investeringen te heroriënteren in de richting van duurzame ontwikkeling. Binnen de herstelplannen waartoe op Europees en regionaal gebied is beslist, evenals binnen het economisch relanceplan van de federale regering van 11 december 2008 (..), zou de klimaatproblematiek volledig moeten worden opgenomen. Dit zou voor België een eerste concrete stap kunnen betekenen op weg naar een sustainable new deal, zoals Secretaris-generaal Ban Ki-Moon die op 11 december 2008 ter sprake bracht in Poznan.” | (FRDO, Advies over het nationaal klimaatplan 2009-2012 van België, 5 februari 2009)
  • “The Global Green New Deal report, part of the UNEP Green Economy initiative, is being presented here to ministers from the North and the South as an anti-dote to the current economic woes. It represents an opportunity to accelerate towards innovation-led, low carbon, low waste Green Economy societies with decent employment prospects for many more millions of people. (…) This agenda - this locomotive for sustainable development - is as relevant to developing and emerging economies as it is to industrialized ones. Greening the economy is as much about greening overseas development aid development; bilateral and multilateral assistance; south-south cooperation and direct foreign investment as it is about national investment.” | (Achim Steiner, Executive Director UNEP, 16 februari 2009).
  • ”De raad pleit in die zin voor een “sustainable new deal”: een structureel en collectief antwoord op de economisch-financiële crisis, dat onze productie en consumptie herbekijkt rekening houdend met de ecologische uitdagingen, sociale rechtvaardigheid en een performante economie.Het gaat hier om een veelomvattend transitieproces,dat zowel overheden als actoren betrekt, en niet op korte temijn gerealiseerd kan worden. Het is evenwel noodzakelijk om vanuit die visie te vertrekken bij de beleidsantwoorden van vandaag. Want beslissingen die we nu nemen inzake infrastructuur, huisvesting en energievoorziening leggen onze maatschappelijke keuzes voor decennia vast, door de levensduur van dergelijke projecten en de directe en indirecte gevolgen van de investeringen” | (FRDO, Advies over het federale herstelbeleid,  27 maart 2009)

 

Persoverzicht

Een overzicht van bijdragen die naar aanleiding vanhet forum in de media verschenen: